Σάββατο 20 Απριλίου 2024

ΣΤΑΣΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΩΝ

 

Υπάρχουν πολύ λόγοι να πολεμάς πχ η ηθική όταν όμως δεν την βρεις η έχεις φερθεί με ηθική και ο άλλος δεν είναι ικανός ούτε να την δει ούτε να την πράξει αλλά ακόμα χειρότερα σε κατηγορεί για μην έχων τότε γυρνά το κεφάλι σου τύλιξε την σκόνη σου και αδιαφόρησε για αυτόν είναι ανίκανος ακόμα και για την παρουσία σου. Δεύτερος λόγος είναι η αγάπη όμως αν δεν την βρεις και αγάπη κύριοι δεν είναι σαν το σαμάρι βρισκω το μαλακά του τα φορτώνω και όταν αυτός πει ΕΕ γιατί να τον δείχνουν όλοι με το δάχτυλο και να του λένε εσύ φταις τι κάνεις εκεί η τους αλλάζεις το ρόλο και από αγάπη γίνεσαι οργή και η οργή έχει πολλές μορφές κυριουλιδες και κυρίες. Όταν κρίνεις ότι δεν είσαι απαραιτήτως ότι όλοι πάνε να σου ρίξουν τα βάρη και όχι μόνο να σε κατηγορήσουν που τα δέχτηκες σαν κοροΐδο  έχεις δυο επιλογές άλλαξε πιστά φύγε μακριά τους είναι ανίκανη και για την παρουσία σου και για οποιαδήποτε δημιουργεί σπέρνεις άδικα σε ξερή γη βρε άλλους τόπους να σπείρεις φυγές για αυτούς και πολλούς άλλους λόγους το enterstar παύει της δημοσίευσης και την λειτουργεία του ίσως σε άλλους τόπους η χώρες.

Παρασκευή 19 Απριλίου 2024

ΤΟ ΟΛΥΜΠΕΊΟΝ ΔΙΟΣ

 



Το Ολυμπιείον βρίσκεται στη νότια πλευρά των Αθηνών, ανάμεσα στην Ακρόπολη και τον ποταμό Ιλισσό. Πρόκειται για το ιερό του Ολυμπίου Διός στο οποίο κτίστηκε ένας από τους μεγαλύτερους ναούς του αρχαίου κόσμου που ήταν αφιερωμένος στο Δία. Ο αρχαιολογικός χώρος του Ολυμπιείου εκτείνεται νοτιοανατολικά της Ακρόπολης, σε έκταση 60 στρεμμάτων μεταξύ των οδών Λεωφόρου Βασιλίσσης Όλγας στα βόρεια, Λεωφόρου Αμαλίας στα δυτικά, της οδού Αθανασίου Διάκου στα νότια και του Ομίλου Αντισφαίρισης στα ανατολικά. Ο χώρος ακόμα και σήμερα δίνει στον επισκέπτη μια αίσθηση μεγαλοπρέπειας. Ο ναός μοιάζει να βρίσκεται σε ένα ιερό σταυροδρόμι των αρχαίων τόπων. Από τη μια η μοναδική θέα προς τον Ιερό βράχο της Ακρόπολης, καθώς τίποτα λιγότερο δε θα αναλογούσε στον Δία. ο περιηγητής Παυσανίας, από τον Δευκαλίωνα γενάρχη των Ελλήνων προς τιμή του Δία ως αντάλλαγμα για τη σωτηρία του, μετά τον κατακλυσμό. Ο Ναός του Ολυμπίου Διός αποτέλεσε τον μεγαλύτερο ναό της Ελλάδας κατά τους ελληνιστικούς και ρωμαϊκούς χρόνους. Η ανέγερση του μεγάλου ναού άρχισε από τον Πεισίστρατο τον Νεώτερο το 515 π.Χ. στη θέση παλαιότερου ναού των αρχών του 6ου, έφθασε ως το κρηπίδωμα και διακόπηκε με την κατάλυση της τυραννίδας. Ο υστεροαρχαϊκός ναός ήταν πώρινος, δωρικού ρυθμού, κολοσσιαίων διαστάσεων. Σύμφωνα με το Βιτρούβιο το ιερό του Ολυμπίου Διός ήταν ένα από τα πιο φημισμένα δείγματα της αρχιτεκτονικής σε μάρμαρο. Η ίδρυση του ιερού ανάγεται στο μυθικό Δευκαλίωνα. Γύρω στο 500 π.Χ. ανεγείρεται ένα τριμερές επίμηκες οικοδόμημα με αυλή στα νότια. Ταυτίζεται με το Δικαστήριο επί Δελφινίω, το οποίο σύμφωνα με την παράδοση είχε ιδρύσει ο Αιγέας. Στον ίδιο χώρο εντάσσεται και ο ναός του Δελφινίου Απόλλωνα. Σύμφωνα με την παράδοση το ιερό του Δελφινίου Απόλλωνα σχετίζεται με το Θησέα. Στην εποχή του Αδριανού, κατά τον 2ο αι. μ.Χ. ανεγείρεται ρωμαϊκός ναός, δωρικού ρυθμού, μέσα σε τέμενος με κτιστό περίβολο και υπαίθριο βωμό, πιθανόν του Κρόνου και της Ρέας, ρωμαϊκό περιστύλιο ή πανελλήνιο, για τη διεξαγωγή του συνεδρίου του ιερατείου των Πανελλήνων και στο βράχο της Ολυμπίας Γης, υστερορωμαϊκό κτήριο, πιθανόν κατοικία εξέχοντος μέλους του ιερατείου. την εποχή του Ρωμαίου αυτοκράτορα Βαλέριου, οικοδομείται το Βαλεριάνειο τείχος, πιθανόν πάνω στη διαδρομή του κλασικού Θεμιστόκλειου τείχους. Τον 4ο και 5ο αι. μ.Χ. αναπτύσσεται εκτός του τείχους εκτεταμένο υστερορωμαϊκό νεκροταφείο. Τέλος, στο 10ο - 12ο αι. μ.Χ. ακμάζει μια εκτενής βυζαντινή συνοικία με οικίες και εργαστήρια, όπως βυρσοδεψεία και ελαιοτριβείο, επάνω στα ερείπια του κλασικού ναού, με μία τουλάχιστον κεντρική οδική αρτηρία, την αποκαλούμενη Αρχαία Οδό. ο χώρος νοτίως του Ολυμπιείου με τα Παριλίσσια ιερά ενοποιήθηκε με τον παλαιό αρχαιολογικό χώρο του Ολυμπιείου και είναι σήμερα επισκέψιμος για το κοινό. Η είσοδος στον ενιαίο χώρο του Ολυμπιείου και των Παριλισσίων Ιερών γίνεται μόνο από το φυλάκιο της Λεωφόρου Βασιλίσσης ΄Ολγας. οι Έλληνες της κλασσικής περιόδου θεωρούσαν ύβρι να κατασκευάζουν κτίρια τέτοιου μεγέθους. Στο έργο του «Πολιτική» ο Αριστοτέλης χρησιμοποιεί τον ναό σαν ένα παράδειγμα για το πώς τα τυραννικά καθεστώτα αναγκάζουν τον πληθυσμό να ασχολείται με τεράστια έργα, μην αφήνοντάς του χρόνο, ενέργεια και τρόπους αντίδρασης. οι Ελληνικές πόλεις εισήλθαν κάτω από Ρωμαϊκή κυριαρχία, ο στρατηγός Κορνήλιος Σύλλας πήρε δύο κολώνες, από τον μισοτελειωμένο ναό, στη Ρώμη για να διακοσμήσει τον ναό του Δία στον λόφο του Καπιτωλίου. Οι κολόνες αυτές επηρέασαν τη διάδοση και άνθιση του κορινθιακού ρυθμού στη Ρώμη. Το 86 π.Χ., όταν οι ελληνικές πόλεις περιήλθαν υπό ρωμαϊκή κυριαρχία, ο στρατηγός Κορνήλιος Σύλλας μετέφερε κίονες από τον (ημιτελή;) ναό στη Ρώμη, για να κοσμήσει τα κτήρια του Καπιτωλίου (ίσως το ναό του Jupiter Optimus Maximus στο Καπιτώλιο). Οι κίονες αυτοί επηρέασαν τη διάδοση και άνθιση του κορινθιακού ρυθμού στη Ρώμη.

 

ΦΡΑΦΕΙ Ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ

ΣΠΗΛΑΙΟ ΔΗΜΗΤΡΑΣ ΜΕΓΑΡΑ

 







Το αρχαίο σπήλαιο της Δήμητρας βρίσκεται πάνω ακριβώς από το αρχαιολογικό μουσείο Μεγάρων. Μικρό μουσείο αλλά αξίζει να δείτε την ιστορία του τόπου. Εκεί λοιπόν σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία λατρεύονταν η θεά Δήμητρα όπου και βρέθηκαν πριν αρκετές δεκαετίες πήλινα ειδώλια καθώς και σπόροι και δημητριακά από τις λατρείες που διεξάγονταν εκεί. Ήταν ένα από τα επίσημα ιερά της αρχαίας πόλης των Μεγάρων.Δυστηχώς ελάχιστα είναι γνωστό ως αρχαιολογικός χώρος. Το σπήλαιο συνδέεται σύγχρονα και με ένα μοναχό. Το 1870 με 1900 ζούσε στην σπηλιά, ένας ξένος  που ονομαζόταν Μουρμούρης. Ο ξένος ζούσε με τα αγαθά που του έδιναν οι Μεγαρείς και έτσι περνούσε, πίνοντας αρκετό κρασί και γλεντώντας μόνος τη ζωή του. Ως φαίνεται όμως η ζωή στα Μέγαρα δεν ήταν αυτή που είχε ονειρευτεί( μάλλον είχε αρκετό αυτοσεβασμό ΄ώστε να ζει με απλωμένο χέρι προς άλλους !) και ο Μουρμούνης αποφασίζει να φύγει από την πόλη και να πάει μοναχός στο Όρος Σινά.  Πηγαίνοντας στο Σινά, ερωτηθείς τι περιουσία έχει να προσφέρει στο μοναστήρι απαντάει: στη σπηλιά που είχα για σπίτι μου υπάρχει μια τεράστια περιοχή που λέγεται Κουρκούρι. Αυτή μου ανήκει και σας την παραδίδω". Το μοναστήρι πίστεψε τα λόγια του Μουρμούνη ο οποίος εντάχθηκε στις τάξεις του, με την προϋπόθεση όμως να υπογράψει χρυσόβουλο που δεσμεύει την περιοχή. ( προσωπικά θεωρό λάθος κίνησή, δεν εντάσσεσαι στα θεία μέσω υλικόν αγαθών)Έτσι και έγινε. Ο δήμος μη γνωρίζοντας τίποτα για τις "ανταλλαγές" του Μουρμούνη γύρω στο 1900.κάτι που πρέπει να γνωρίζουμε, Μέγαρα ή μάγαρα, ονομάζονταν επίσης τα υπόγεια σπήλαια, ιερά της Δήμητρας και της Περσεφόνης, στα οποία κατέβαζαν γουρούνια κάποια ορισμένη ημέρα των Θεσμοφορίων, τα οποία ονομάζονταν “μυστηριακά” και “μυστικά χοιρία”. (Αριστοφ. Αχαρνής 747) Στα αρχαία ελληνικά το ρήμα “μαγαρίζω” δήλωνε πράξη ευσεβή, στα νέα ελληνικά κατάντησε να σημαίνει βρομίζω, μολύνω ηθικά, βεβηλώνω. Ο Παυσανίας, καταγράφοντας την άποψη των Μεγαρέων, τη συσχετίζει με τα "μέγαρα", τα ιερά της Δήμητρας, τα οποία έφτιαξαν για πρώτη φορά όταν βασιλιάς ήταν ο Καρ, γιος του Φορωνέα, προς τιμή της θεάς, η λατρεία της οποίας ήταν πανάρχαια. η λατρεία της Δήμητρας που αντιπροσωπεύει τη γονιμότητα και τη μυστική θεία ισορροπία ανάμεσα στη φθορά και την αναπαραγωγή είναι πανάρχαια, ιδιαίτερα εδώ, στην Αττική. Για να τιμήσουν τη θεά οι Μεγαρείς οικοδόμησαν μικρά ιερά, τα "μέγαρα". Τα οποία ήταν υπόγειοι χώροι, κατάλληλα διαμορφωμένοι για την τέλεση των μυστηρίων. είναι ένα σπήλαιο στο οποίο οι λάτρεις της θέας έριχναν ομοιώματα από ζυμάρι, το οποίο συμβόλιζε την καλή γονιμότητα της γης, με την ελπίδα να έχουν καλή σοδειά. Ένα χαρακτηριστικό στο οποίο μπορεί να οφείλει και το όνομα της η πόλη είναι ότι τα λατρευτικά αυτά σπήλαια τα έλεγαν «μέγαρα». όποιες οικίες μπορούσαν και είχαν «μέγαρα», ονομάζονταν μέγαρα!!! Επειδή «τα Μέγαρα είναι το μακρύτερο μέρος της Ευρώπης προς την Δύση στο οποίο έφθασε ο στρατός των Περσών», όπως λέει ο Ηρόδοτος («Ιστορία» θ,14) και επειδή στο επίγραμμα προς τιμήν των πεσόντων Μεγαρέων έγραφε… «σκοτωθήκαμε στον πόλεμο, διότι θελήσαμε να παραμείνει ελεύθερη η Ελλάς και η ιδιαίτερη πατρίδα μας. το αρχαίο ιερό λατρευτικό σπήλαιό της, σήμερα είναι… σκουπιδότοπος! Μάλιστα μια πινακίδα πληροφορεί: «Μην πετάτε σκουπίδια! Αρχαίο σπήλαιο! Τα Μέγαρα μεγαλούργησαν ιδρύοντας αποικίες από την Σικελία έως τον Ελλήσποντο! (Ας μην ξεχνάμε πως η πόλις Βυζάντιο, ήταν μεγαρική αποικία, που αργότερα εξελίχθηκε σε Κωνσταντινούπολις)!ουσιαστικά το Βυζάντιο ξεκίνησε από τα μέγαρα αυτό ας το σκεφτούν κάποιοι που διαχωρίζουν την βυζαντινή αυτοκρατορία από τον ελληνικό πολιτισμό!

 

ΓΡΑΦΕΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ  ΓΡΗΓΤΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ